Ingezonden persbericht
Persmededeling Doel 2020
Een delegatie van de inwoners van het met afbraak bedreigde polderdorp Doel
heeft deze namiddag een verzoekschrift afgegeven aan de petitiecommissie van
het Europese parlement. Daarbij waren zij vergezeld van ere-senator Paul
Staes en van Groen! Europarlementslid Bart Staes.
De delegatie wijst er nogmaals op dat vandaag geen enkele reden bestaat
waarom het dorp dient te verdwijnen, ook niet omwille van de belangen van de
Antwerpse haven. Niets belet de overheid om het dorp in stand te houden
totdat een definitieve beslissing volgt: behoud of afbraak.
Naar verluidt zou eerstdaags worden begonnen met de afbraak van 125
woningen, zowat de helft van het dorp. De inwoners van Doel doen dan ook een
beroep op de petitiecommissie van het Europese parlement om deze waanzin met
al zijn sociale ellende meteen te stoppen.
Als Doel moet wijken voor aantoonbare redenen inzake tewerkstelling of voor
economisch-maritieme belangen die het voortbestaan van dit laatste
polderdorp aan de Schelde overstijgen, dan stelt zich een andere situatie.
Maar niet zomaar uit pure stijfhoofdigheid omdat een aantal politici dat nu
eenmaal hebben "beslist".
In bijlage vindt u een samenvatting van de overhandigde petitie.
Met dank voor opname.
Verdere info: ere-senator Paul Staes: 0478.452299
Petitie gericht aan het Europese parlement
samenvatting
DOEL IS PERFECT LEEFBAAR
. Doel is het laatste landelijke polderdorp dat aan de oever van de Schelde ligt op de Linkeroever, vlakbij de Nederlandse grens, het Verdronken Land van Saeftinghe en Europese vogelrichtlijngebieden.
. In de wijdere omgeving worden al vele jaren grote oppervlakten ingenomen door havenactiviteiten en door de aanleg van water- en autowegen. De uitbreiding van deze Waaslandhaven hangt al die tijd als een bedreiging boven het voortbestaan van Doel.
. Het dorp werd, in het kader van het gewestplan St.-Niklaas-Lokeren, tot tweemaal toe aangeduid als zeehaven- of industriegebied, maar zonder concrete projecten in die zin. Enkele jaren geleden werd de bestemming van Doel op het gewestplan definitief vastgeleg als woongebied. De bevoegde Vlaamse overheid bepaalde toen dat Doel woongebied blijft tot een eventuele bouwvergunning wordt uitgereikt voor de aanleg van het zogenaamde Saeftinghedok, een containerdok dat dwars doorheen het dorp zou worden aangelegd : een wensdroom van de havenautoriteiten, maar waar nog geen concrete plannen, laat staan procedures voor bestaan of aan de gang zijn. Ook vandaag is Doel dus nog steeds woongebied op gezag van de Vlaamse regering en is er van een bouwvergunning voor het Saeftinghedok geen sprake.
. Dichtbij het dorp werd enkele jaren geleden wel het containerdok Deurganckdok aangelegd, dok waarvan de capaciteit vandaag nog volop wordt uitgebreid, ook zonder dat het reeds gerealiseerde deel kan worden beschouwd als een commercieel succes, in tegendeel. De huidige bezetting is mager, sommige belangrijke klanten die hadden toegezegd, zegden hun komst zelfs af. Gerenommeerde economen noemen dit Deurganckdok in de pers openlijk "de vergissing van de eeuw". Dit draagt in gespecialiseerde havenkringen in belangrijke mate bij tot het vermoeden dat het tweede containerdok Saeftinghedok er nooit zal komen en dat er dus geen enkele reden is waarom het dorp Doel hoeft te verdwijnen.
. De Vlaamse overheid heeft destijds een "leefbaarheidsdijk" aangelegd tussen dit Deurganckdok en Doel, ten koste van 5,4 miljoen Euro, om de leefbaarheid van Doel te garanderen. Diezelfde Vlaamse overheid zegt vandaag dat Doel "onleefbaar is geworden" en daarom moet verdwijnen. Zij wil bijgevolg het dorp van de kaart en volgt daarvoor twee strategieën :
- via de aanstelling van een "sociaal bemiddelaar" zette zij zoveel mogelijk inwoners aan, via financiële vergoedingen en onheilspellende toekomstbeelden, het dorp te verlaten. Deze fase is intussen voltooid Maar vandaag wonen nog zo'n 200 inwoners in de dorpskern van Doel.
- enkele honderden kandidaten staan klaar om leegstaande woningen in Doel te huren en te onderhouden, desgevallend te herstellen. De overheid geeft daarvoor echter vrijwel geen enkele vergunning en kiest ervoor de woningen te laten leegstaan en dus te laten vervallen.
. Het argument als zou Doel "onleefbaar" zijn - het enige argument overigens dat de overheid kan geven bij de vraag waarom het dorp per sé wegmoet - wordt formeel tegengesproken door
- de 200 inwoners die de dorpskern van Doel vandaag nog bewonen
- de duizenden bezoekers die het polderdorp wekelijks aantrekt
- de honderden kandidaat-bewoners die echter geen toelating krijgen om er te komen wonen
- de "leefbaarheidsdijk" van diezelfde overheid
- iedereen die, ook temidden van de werkweek, Doel bezoekt en zelf kan vaststellen hoe rustig en hoe leefbaar het dorp wel is. Tientallen dorpen nabij auto- of spoorwegen zijn een stuk onleefbaarder, maar worden dan toch niet in hun voortbestaan bedreigd.
. Het resultaat van dit nefaste overheidsbeleid is uiteraard een massale leegstand en verkrotting. De overheid gaat zelfs zover dat zij perfect intacte en bewoonbare woningen met een bulldozer liet vernielen door ramen en deuren in te beuken. Puur vandalisme.
. Onlangs verklaarde de overheid dat ze eerlang 120 woningen zal laten afbreken - zowat de helft van het dorp - omdat ze "onleefbaar" zijn. Bij zo'n 20-tal woningen is dat inderdaad het geval, als gevolg van hun eigen verkrottingspolitiek, voor de 100 andere is de omschrijving "onleefbaar" complete onzin. Foto's kunnen dat staven. Feit is dat, bij zo'n massale afbraak, het dorp inderdaad nog moeilijk als leefbaar kan worden beschouwd.
. Het is onbegrijpelijk dat een overheid, via "legale" procedures, een compleet dorp stelselmatig vernielt zonder dat daar één aantoonbare reden voor bestaat, en dit ondanks de bestemming van "woongebied" op het gewestplan, bestemming die zij daar zelf heeft aan gegeven.
. Een opvallend aantal gebouwen en woningen staat vermeld op de officiële lijsten van het bouwkundig erfgoed. Een belangrijk aantal daarvan zou eerlang mee worden afgebroken. De erfgoedwaarde van het dorp wordt nog verhoogd door het unieke stratenpatroon. Het dorp is de enige resterende poldersite van het land en is sinds de aanleg in 1614 niet veranderd. Dit wordt door tal van erfgoedverenigingen beschouwd als prioritair erfgoed.
. Een studie onder leiding van prof. dr. Albert MARTENS van het Instituut voor Sociologie van de KU-Leuven duidde Doel aan als perfect leefbaar, studie die de overheid zonder meer naast zich neerlegde.
. De inwoners pleiten ervoor Doel te behouden als woon- en leefgebied, om er zelfs een trekpleister van te maken omwille van zijn originaliteit als polderdorp en omwille van zijn unieke ligging, wat ook in het belang is van de talrijke havenbedrijven in de buurt, die nu met hun klanten nergens heenkunnen voor een ontspannen gesprek. De restauratie - en de huidige prijzen voor de woningen - van die andere poldergemeenschap Lillo-haven, aan de overkant van de Schelde gelegen tegenover Doel, bewijst de perfecte leefbaarheid van een rustiek woongebied aan de oever van de Schelde.
. Laat de inwoners van Doel hun dorp behouden, laat de kandidaat-bewoners de leegstaande huizen huren, onderhouden en herstellen, en laat Doel uitgroeien tot een leefbare gemeenschap, waar het alle troeven voor heeft. En laat de verdere toekomst uitwijzen, op basis van de ervaringen van het eerste container-Deurganckdok, of een tweede containerdok inderdaad nog zinvol is of niet.
. In afwachting daarvan moet Doel blijven leven en moet aan de systematische verrottingspolitiek van de overheid resoluut een einde worden gesteld, om evidente democratische redenen.
---- --