Raad van State
verdicts.verdict_details
verdicts.verdict_details
Uitspraak
Zaaknummer: 200704183/1 en 200704183/2
Publicatie datum: woensdag 18 juli 2007
Tegen: het college van burgemeester en wethouders van Beemster
Proceduresoort: Voorlopige voorziening / hoofdzaak
Rechtsgebied: Kamer 2 - Milieu - Bestuursdwang / Dwangsom
---
200704183/1 en 200704183/2.
Datum uitspraak: 18 juli 2007
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de
Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige
voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met
toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het beroep, in het geding
tussen:
(appellanten), wonend te (woonplaats),
en
het college van burgemeester en wethouders van Beemster,
verweerder.
1. Procesverloop
Bij besluit van 21 december 2006 heeft verweerder een verzoek van
appellanten om toepassing van bestuurlijke handhavingmiddelen met
betrekking tot de inrichting van (vergunninghoudster) op het perceel
(locatie) te (plaats), afgewezen.
Bij besluit van 21 mei 2007, verzonden op 22 mei 2007, heeft
verweerder het door appellanten gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Tegen dit besluit hebben appellanten bij brief van 4 juni 2007, bij de
Raad van State ingekomen op dezelfde datum, beroep ingesteld. De
gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 10 juni 2007. Bij
dezelfde brief als waarmee beroep is ingesteld hebben appellanten de
Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen.
De Voorzitter heeft de zaak ter zitting behandeld op 26 juni 2007,
waar appellanten in persoon, en verweerder, vertegenwoordigd door J.R.
Mesa, ambtenaar van de gemeente, zijn verschenen. Voorts is als partij
gehoord (vergunninghoudster), vertegenwoordigd door (gemachtigde).
Partijen hebben ter zitting toestemming gegeven onmiddellijk uitspraak
te doen in de hoofdzaak.
2. Overwegingen
2.1. Ter zitting hebben appellanten het verzoek en het beroep, voor
zover die betrekking hebben op niet-milieurechtelijke aspecten,
ingetrokken.
2.2. Appellanten stellen dat verweerder hun bezwaar ten onrechte
ongegrond heeft verklaard. Zij betwisten dat de inrichting valt onder
de werking van het Besluit glastuinbouw (hierna: het Besluit). De
hoofdactiviteit van de inrichting bestaat volgens hen uit het stallen
van caravans, zodat de inrichting ofwel vergunningplichtig is, ofwel
onder de werking van het Besluit opslag- en transportbedrijven
milieubeheer valt. Het stallen van een groot aantal caravans, waarin
mogelijk gasflessen worden opgeslagen, levert volgens hen een
brandgevaarlijke situatie op. Nu een vergunning en de daarbij
behorende voorschriften met betrekking tot brandveiligheid ontbreken
en de in dat kader relevante voorschriften uit de bijlage bij het
Besluit opslag- en transportbedrijven milieubeheer niet in acht worden
genomen, is de externe veiligheid niet gewaarborgd, aldus appellanten.
2.2.1. Verweerder stelt dat de inrichting in hoofdzaak een
glastuinbouwbedrijf is, met als nevenactiviteiten het bieden van
gelegenheid tot caravanstalling en het voeren van een winkel voor
tuinartikelen, planten, bloemen en groenten. Volgens hem moet de
inrichting worden aangemerkt als een glastuinbouwbedrijf type B in de
zin van het Besluit.
2.2.2. Ingevolge artikel 8.1, eerste lid en onder b, van de Wet
milieubeheer is het verboden zonder daartoe verleende vergunning een
inrichting te veranderen of de werking daarvan te veranderen.
Ingevolge het tweede lid van dit artikel geldt dit verbod niet voor
inrichtingen die behoren tot een categorie die bij een algemene
maatregel van bestuur krachtens artikel 8.40, eerste lid, is
aangewezen, behoudens in gevallen waarin de bij die algemene maatregel
gestelde regels niet gelden voor een zodanige inrichting. Het Besluit
is een dergelijke algemene maatregel van bestuur.
Ingevolge artikel 2, aanhef en onder a, van het Besluit wordt, zover
hier van belang, onder een glastuinbouwbouwbedrijf verstaan een
inrichting die tot een krachtens artikel 1.1, derde lid van de Wet
milieubeheer aangewezen categorie behoort en die uitsluitend of in
hoofdzaak is bestemd tot het onder een permanente opstand van glas of
van kunststof telen van gewassen.
Ingevolge artikel 2, aanhef en onder b, van het Besluit wordt, voor
zover hier van belang, onder een glastuinbouwbouwbedrijf type A
verstaan een glastuinbouwbedrijf waarvoor de verboden bedoeld in
artikel 8.1, eerste lid, van de Wet milieubeheer blijven bestaan,
omdat één van de in dit artikelonderdeel genoemde omstandigheden zich
voordoet.
Ingevolge artikel 2, aanhef en onder c, van het Besluit wordt onder
een glastuinbouwbedrijf type B verstaan een glastuinbouwbedrijf, niet
zijnde een glastuinbouwbedrijf type A.
Ingevolge voorschrift 1.6.2, aanhef en onder e, van bijlage 2 van het
Besluit moeten gasflessen, voor zover hier van belang, waarin meer dan
115 liter liter aan brandbare gassen aanwezig is, worden opgeslagen in
een speciaal hiervoor bestemde kast, kluis, opslaggebouw of
buitenopslag.
2.2.3. Uit de stukken, alsmede het verhandelde ter zitting, blijkt dat
de inrichting sinds enige jaren zowel voor glastuinbouw als voor de
stalling van caravans wordt gebruikt. Het stallen van caravans binnen
de inrichting vindt plaats op een oppervlakte van 3750 m2 van in
totaal 9194 m2 . Op grond van de stukken en het verhandelde ter
zitting is de Afdeling van oordeel dat, hoewel in de inrichting ook
caravans worden gestald, de glastuinbouw de belangrijkste activiteit
binnen de inrichting vormt. De inrichting is geen glastuinbouwbedrijf
type A, zodat de inrichting moet worden aangemerkt als een
glastuinbouwbedrijf type B, waarvoor de voorschriften van het Besluit
glastuinbouw gelden.
2.2.4. Gesteld noch gebleken is dat de in bijlage 2 bij het Besluit
glastuinbouw opgenomen voorschriften die betrekking hebben op
veiligheid worden overtreden. Blijkens het verhandelde ter zitting
heeft verweerder reeds meerdere malen, laatstelijk in maart 2007,
geconstateerd dat binnen de inrichting geen gasflessen worden
opgeslagen waarin meer dan 115 liter aan brandbare gassen aanwezig is.
Evenmin worden gasflessen bewaard in caravans. De firma Slot heeft
erop gewezen dat met alle personen die een caravan binnen de
inrichting stallen, contractueel wordt vastgelegd dat er geen
gasflessen in de caravan mogen achterblijven en dat er geen gasflessen
afkomstig uit de caravans op het terrein worden opgeslagen. Gelet op
het voorgaande heeft verweerder dan ook terecht geconcludeerd dat hij
niet bevoegd was om bestuurlijke handhavingsmiddelen toe te passen en
het tegen het besluit van 21 december 2006 gemaakte bezwaar terecht
ongegrond verklaard.
2.3. In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen
aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel
om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Algemene wet
bestuursrecht onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.
2.4. Het beroep is ongegrond.
2.5. Gelet op het vorengaande wijst de Voorzitter het verzoek om een
voorlopige voorziening af.
2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State:
I. verklaart het beroep ongegrond;
II. wijst het verzoek om het treffen van een voorlopige voorziening
af.
Aldus vastgesteld door mr. W.C.E. Hammerstein-Schoonderwoerd, als
Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. J. Fransen, ambtenaar van
Staat.
w.g. Hammerstein-Schoonderwoerd w.g. Fransen
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 18 juli 2007
407-489.