ECA/07/12
Luxembourg, 2007/07/17
Persbericht van de Europese Rekenkamer betreffende Speciaal verslag
nr. 3/2007 over het beheer van het Europees Vluchtelingenfonds
(2000 - 2004)
Het Verdrag van Amsterdam beoogt de geleidelijke totstandbrenging van
een ruimte van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Het Europees
Vluchtelingenfonds (ERF) werd in september 2000 ingesteld voor een
eerste periode van vijf jaar die afliep in 2004, met een financieel
referentiebedrag van 216 miljoen euro. Het ERF diende tot steun en
aanmoediging van de inspanningen die de lidstaten zich getroostten om
vluchtelingen en ontheemden op te vangen en de gevolgen van de opvang
te dragen. De instelling van het Fonds vond plaats in een tijd van
toenemende EU-activiteit op het snel evoluerende gebied van
asielverlening en immigratie.
De Rekenkamer verrichtte een controle van het beheer in de eerste fase
van het ERF (2000 tot 2004). Daarmee werd beoogd, antwoord te krijgen
op de volgende vragen:
* Was de verdeling van de middelen over de lidstaten correct?
* Voerden de Commissie en de lidstaten een goed beheer?
* Welk effect had het ERF op de nationale inspanningen inzake
asielverlening?
De verdeling van de middelen was hoofdzakelijk gebaseerd op het aantal
onderdanen van derde landen en staatlozen, overeenkomstig de definitie
van het ERF, dat de lidstaten was binnengekomen. Het Bureau voor de
statistiek van de Europese Gemeenschappen (Eurostat) moest bij de
lidstaten statistische gegevens over het aantal asielzoekers
inzamelen. Er bestonden geen geharmoniseerde definities van de in de
ERF-regels genoemde doelgroepen en de lidstaten volgden verschillende
interpretaties. De voor de ERF-toewijzingen gebruikte gegevens waren
derhalve niet volledig, consistent, vergelijkbaar en betrouwbaar. Pas
in 2005 kwam de Commissie, na vele jaren van voorbereiding, met een
voorstel voor een verordening tot harmonisering van de statistieken.
De lidstaten waren alleen verantwoordelijk voor het beheer en de
administratie van de projecten, terwijl de Commissie ervoor moest
zorgen dat de lidstaten beschikten over goed lopende beheers- en
controlesystemen. Maar de Commissie kon niet altijd garanderen dat
alle lidstaten goede beheerspraktijken hadden. De belangrijkste
tekortkomingen zijn:
- Sommige uitvoeringsvoorschriften werden door de Commissie te laat
bekendgemaakt, zodat de lidstaten in de beginfase van het ERF geen
duidelijke instructies hadden.
- De hele jaarlijkse toewijzingsprocedure was omslachtig en
veroorzaakte vertragingen bij de betalingen in de lidstaten.
- Uit de controle van de Rekenkamer is gebleken dat sommige bepalingen
van ERF I, en met name de subsidiabiliteitsregels, vatbaar waren voor
sterk verschillende interpretaties. De Commissie bood de lidstaten
niet altijd de nodige steun om dubbelzinnige interpretaties van de
regels te vermijden.
Met betrekking tot het effect van het ERF op de nationale financiering
was er zowel in de lidstaten als bij de Commissie weinig informatie
beschikbaar. Bij sommige van de gecontroleerde projecten werden enige
positieve veranderingen in de nationale inspanningen vastgesteld,
vooral wat betreft het uittesten van innovatieve projecten en het
verwerken van de resultaten daarvan in nationale strategieën.
De Rekenkamer doet een aantal aanbevelingen om het beheer van
soortgelijke fondsen in de toekomst te verbeteren:
- De Commissie moet zich blijven inspannen om de statistische gegevens
te verbeteren en verificatieprocedures vaststellen. Indien de
Commissie niet kan garanderen dat de statistieken betrouwbaar zijn en
dat de toewijzing van middelen evenredig is aan het aantal opgevangen
vluchtelingen en asielzoekers, dienen andere manieren van
middelentoewijzing te worden overwogen, zoals de uitkering van vaste
bedragen.
- In verband met de verschillende interpretaties van de ERF-regels
beveelt de Rekenkamer aan, passende maatregelen te treffen om ervoor
te zorgen dat het ERF in de toekomst duidelijker en doelgerichter
werkt.
- De Commissie wordt aangemoedigd de beste praktijken onder de
lidstaten te verspreiden, zodat zowel op het niveau van de nationale
autoriteiten als op dat van de projecten kennis kan worden gedeeld.
Speciaal verslag nr. 3/2007:
http://www.eca.europa.eu/audit_reports/special_reports/docs/2007/rs03_
07nl.pdf
---
Dit persbericht wil slechts een samenvatting geven. Het door de
Rekenkamer vastgestelde speciaal verslag is beschikbaar op haar
internetsite (http://www.eca.europa.eu) en zal binnenkort in het
Publicatieblad van de Europese Unie, serie C, verschijnen.
European Union