Antwoorden op kamervragen van Van Gijlswijk over de bestemmingsverandering van het terrein van zorginstelling Sherpa
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
De Voorzitter van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal
Postbus 20018
2500 EA DEN HAAG
DLZ/K-U-2781072
17 juli 2007
Antwoorden van staatssecretaris Bussemaker op kamervragen van het
Kamerlid Van Gijlswijk (SP) over de bestemmingsverandering van het
terrein van zorginstelling Sherpa (2060718890).
Vraag 1
Wat is uw reactie op de problemen die bestaan bij de cliënten en hun
vertegenwoordigers van de gehandicapteninstelling Sherpa? 1)
Antwoord 1
Ik acht het primair een taak van het bestuur om in te grijpen bij
dergelijke communicatie-problemen. Daar waar het bestuur uiteindelijk
niet adequaat optreedt, ligt nadrukkelijk een verantwoordelijkheid
voor de Raad van Toezicht. Ik verwijs hierbij naar de zorgbrede
governancecode waarin de brancheorganisaties een bepaling hebben
opgenomen over de taak van de Raden van Toezicht (art. 3.1.1.).
Vraag 2
Bent u bereid onderzoek te laten doen naar de handelwijze, motivatie
en de besluitvorming door de directie van Sherpa op het gebied van
(nieuw)bouwbeleid in deze AWBZ- gefinancierde instelling? Zo ja, op
welke termijn? Zo neen, waarom niet?
Antwoord 2
Nee. In de wet- en regelgeving is vastgelegd hoe cliënten (of hun
wettelijk vertegenwoordigers) betrokken dienen te worden bij nieuw- en
verbouwplannen. De wet- en regelgeving voorziet in
woon/leefwensenonderzoek en inspraakmogelijkheden. Voor de
herinrichting van het instellingsterrein heeft Sherpa een
begeleidingscommissie ingesteld. In deze commissie participeren zowel
cliëntvertegenwoordigers als medewerkers. Ik zie nu ook geen
aanleiding om hiernaar onderzoek te laten doen.
Vraag 3
Wat is uw reactie op de werkwijze van Sherpa? Deelt u de mening dat
door het bouwen van een "gewone" woonwijk op beschermd terrein een
meer gevarieerd woonaanbod wordt gestimuleerd voor gehandicapten? Zo
ja, acht u dit een goede ontwikkeling? Zo neen, hoe gaat u er voor
zorgen dat een gevarieerde woonaanbod, waaronder de mogelijkheid van
het wonen in een beschermde omgeving voor gehandicapten, in deze regio
wordt gewaarborgd?
Antwoord 3
Door de omgekeerde integratie wordt de samenleving dichterbij de
cliënten van Sherpa gebracht. Uit de open brief maak ik op dat niet
iedereen daarmee gelukkig is. Bij dergelijke grootschalige
herhuisvestingsplannen is dit onvermijdelijk. De ideale woonsituatie
is voor iedereen uniek; het is onmogelijk om iedereen geheel tevreden
te stellen. Ik hecht er dan ook aan dat de inspraakprocedures, zoals
vastgelegd in wet- en regelgeving, worden gevolgd. Deze hebben tot
doel te bereiken dat cliënten hun stem kunnen laten horen. De
betrokken instellingen hebben daarbij de taak, als cliënten dat
willen, een redelijk alternatief aan te reiken.
Vraag 4
Wat is uw reactie op het signaal dat er geen onderzoek is gedaan door
Sherpa naar de woonwensen van de cliënten?
Vraag 5
Bent u bereid onafhankelijk onderzoek te laten doen naar de
inspraakmogelijkheden van de cliënten van Sherpa? Zo ja, op welke
termijn? Zo neen, waarom niet?
Antwoord 4 en 5
Nee, ik ben niet van plan een onderzoek te laten verrichten. Ik vind
het zeer belangrijk dat cliënten in hun woon/leefwensen gehoord
worden. Dit is dan ook in wet- en regelgeving vastgelegd. Instellingen
zijn verplicht zich hieraan te houden. Op grond van de Wet klachtrecht
cliënten zorgsector kunnen cliënten een klacht indienen over de
handelswijze van Sherpa bij de klachtencommissie.
Vraag 6
Wat is uw mening over het (inspraak)klimaat binnen deze instelling
gelet op het gegeven dat de cliënten of hun vertegenwoordigers van
Sherpa vragen om anonimiteit, omdat zij bang zijn voor represailles
als zij aangeven wat de wens van de cliënten is? Bent u bereid dit
signaal nader te onderzoeken? Zo ja, op welke termijn? Zo neen, waarom
niet?
Antwoord 6
Goede communicatie is nodig om te komen tot een prettige en goede
woonomgeving voor cliënten. Uit de open brief maak ik op, dat de
communicatie tussen een aantal cliënten en/of hun vertegenwoordigers
en het bestuur van Sherpa moeizaam verloopt. Ik acht het wel primair
een taak van het bestuur om dergelijke communicatieproblemen op te
lossen.
Vraag 7
Deelt u de mening dat het hier om een incident gaat? Zo ja, waarom? Zo
neen, bent u bereid landelijk te onderzoeken hoe instellingen omgaan
met de (beschikbare) woonvormen op de instellingsterreinen, in de
wijken en het bouwen (en financieren) van nieuwe woonvormen?
Antwoord 7
Ik neem aan dat u hier doelt op de omgekeerde integratie. Ook bij deze
beweging is de wet- en regelgeving van kracht. Bij grote
huisvestingsplannen is het verplicht om een woon/leefwensenonderzoek
onder individuele cliënten te houden. Cliënten kunnen aangeven waar en
hoe zij willen wonen; uiteraard passend bij hun mogelijkheden en
binnen de randvoorwaarden die zijn gesteld (normeringen College Bouw).
De voorwaarden voor het bouwen en financieren van woningen zijn
vastgelegd in regelgeving. Instellingen zijn verplicht zich hieraan te
houden. Ik ben niet van plan nader onderzoek uit te laten voeren.
Vraag 8
Hoe gaat u de invloed en inspraak van bewoners, cliënten en hun
vertegenwoordigers op (nieuw)bouwplannen verbeteren, nu de Wet
medezeggenschap cliëntenraden is uitgesteld en de cliëntenraden nog
geen gebruik kunnen maken van een eventueel verzwaard adviesrecht?
Antwoord 8
De Wet medezeggenschap cliënten zorginstellingen (Wmcz) is er al
enkele jaren (1996). In deze wet zijn inspraakmogelijkheden van de
cliënten vastgelegd. In 2000 is de wet geëvalueerd. In vervolg op de
evaluatie is een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer ingediend. De
behandeling van de wetswijziging Wmcz is op verzoek van de Minister
van VWS aangehouden. De reden is dat de Minister de herbeziening van
de Wmcz wil plaatsen in het perspectief van het programma voor de
versterking van de positie van de cliënt. De verwachting is dat de
Minister de Tweede Kamer hierover in het komende najaar nader zal
informeren.
1) Open brief van Initiatiefgroep Beschermd Terrein Sherpa, 20 juni
2007