Pakistan: het leven van Imtiaz zal nooit meer hetzelfde zijn
18 juli 2007, Kamp Nasir Abad, Baluchistan - "Het was donker en het
regende heel hard. Ik was helemaal nat en ik was bang." Dat is alles
wat de zevenjarige Imtiaz nog weet van de gebeurtenissen in de nacht
van 26 juni.
De zevenjarige Imtiaz verblijft met zijn moeder en zusjes in een
opvangkamp. Hij heeft door de hoge temperaturen en de slechte hygiëne
in het kamp een huidziekte gekregen. Foto: Unicef Pakistan/2007
De zevenjarige Imtiaz verblijft met zijn moeder en zusjes in een
opvangkamp. Hij heeft door de hoge temperaturen en de slechte hygiëne
in het kamp een huidziekte gekregen. Foto: Unicef Pakistan/2007
Een paar dagen eerder, op 23 juni, had cycloon Yemyin toegeslagen in
de provincies Baluchistan en Sindh in het zuidwesten van Pakistan. De
cycloon zorgde voor ongekend veel regen en overstromingen.
Imtiaz woonde samen met zijn moeder en zijn twee zusjes in de
Kech-vallei in Baluchistan, een van de gebieden die het zwaarst door
de overstromingen zijn getroffen. De dam in de vallei kon het water
niet meer tegenhouden en Imtiaz moest met zijn familie vluchten. "Het
regende in die ene nacht meer dan normaal in een heel jaar," vertelt
Murad Bibi, de moeder van Imtiaz.
Kleine kinderen zijn kwetsbaar
In Baluchistan en Sindh lijden ongeveer 2 miljoen mensen onder de
gevolgen van de overstromingen. Minstens 300.000 kinderen jonger dan
vijf jaar lopen het risico ziek te worden of ondervoed te raken.
Unicef werkt samen met de provinciale en landelijke autoriteiten,
andere VN-organisaties en hulporganisaties om deze kinderen te helpen.
Ze hebben vooral voedsel, schoon water en medicijnen nodig.
De overstroomde Kech-vallei in Baluchistan. Foto: Unicef
Pakistan/2007
De overstroomde Kech-vallei in Baluchistan. Foto: Unicef Pakistan/2007
Huidziekte
Imitiaz woont al ruim twee weken met zijn moeder en zusjes in een
opvangkamp in Nasir Abad. Hier verblijven 25.000 mensen; het water dat
ze dagelijks nodig hebben moeten ze uit een bron en een rivier op een
kilometer afstand van het kamp halen. Imtiaz heeft een huidziekte
opgelopen, veroorzaakt door de extreem hoge temperaturen (het wordt
hier overdag gemiddeld 50 graden) en de slechte hygiënische
omstandigheden in het kamp. Zijn moeder maakt zich zorgen."We hebben
vorige week voor het laatst een echte maaltijd gehad. We eten nu
alleen maar dadels."
Vóór de overstromingen vormde het kweken van dadels de belangrijkste
inkomstenbron voor de mensen in de Kech-vallei. Door de ramp is bijna
de hele oogst van dit jaar verloren gegaan. In Baluchistan waren de
levensomstandigheden voor kinderen al voor de komst van de cycloon
niet best. Een op de tien kinderen overlijdt hier voor de eerste
verjaardag en 40 procent van de kinderen jonger dan vijf jaar is
ondervoed.
In het opvangkamp in Nasir Abad staan maar een paar tenten. De
meeste gezinnen moeten buiten slapen. Foto: Unicef Pakistan/2007
In het opvangkamp in Nasir Abad staan maar een paar tenten. De meeste
gezinnen moeten buiten slapen. Foto: Unicef Pakistan/2007
Bang om terug te gaan
"Mijn man heeft me in de steek gelaten voor een andere vrouw," zegt de
moeder van Imtiaz. "We woonden in het huis van mijn broer en hij
zorgde voor me. Maar nu zijn we alles kwijt. We dragen nog steeds de
kleren die we aan hadden toen we moesten vluchten." Imtiaz durft niet
meer naar huis. "Zelfs als het water weg is, wil ik niet terug. Ik ben
te bang."
Niet alle ontheemden in het vluchtelingenkamp hebben een tent. Als ze
er wel een hebben, moeten ze die met vijf andere gezinnen delen.
Imtiaz en zijn familie zijn dag en nacht buiten. Volgens de moeder van
Imtiaz zal hun leven nooit meer hetzelfde zijn. "Ik hoop dat we snel
een nieuw huis hebben, maar niet meer op dezelfde plek," zegt Imtiaz.
"Dan ben ik weer veilig."