Raad van State
Uitspraak
Zaaknummer: 200704117/1 en 200704117/2
Publicatie datum: dinsdag 17 juli 2007
Tegen: de algemeen directeur van de Dienst Wegverkeer
Proceduresoort: Voorlopige voorziening / hoofdzaak
Rechtsgebied: Kamer 3 - Hoger Beroep - Wegenverkeerswet
---
200704117/1 en 200704117/2.
Datum uitspraak: 17 juli 2007
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de
Raad van State op een verzoek om het treffen van een voorlopige
voorziening (artikel 8:81 van de Algemene wet bestuursrecht) en, met
toepassing van artikel 8:86 van die wet, op het hoger beroep van:
de algemeen directeur van de Dienst Wegverkeer,
appellant,
tegen de uitspraak in de zaken nos. SBR 07/724 en SBR 07/723 van de
voorzieningenrechter van de rechtbank Utrecht van 1 mei 2007 in het
geding tussen:
, handelend onder de naam Caravanland,
en
appellant.
1. Procesverloop
Bij besluit van 10 januari 2007 heeft appellant (hierna: de RDW) de
aan , handelend onder de naam Caravanland (hierna:
), verleende erkenning bedrijfsvoorraad voor zes weken
ingetrokken.
Bij besluit van 13 maart 2007 heeft de RDW het daartegen door
gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 1 mei 2007, verzonden op de volgende dag, heeft de
voorzieningenrechter van de rechtbank Utrecht (hierna: de
voorzieningenrechter), voor zover thans van belang, het door
daartegen ingestelde beroep gegrond verklaard, dat
besluit vernietigd en de RDW opgedragen binnen zes weken een nieuwe
beslissing op het door gemaakte bezwaar te nemen. Deze
uitspraak is aangehecht.
Tegen deze uitspraak heeft de RDW bij brief, bij de Raad van State
ingekomen op 13 juni 2007, hoger beroep ingesteld. Deze brief is
aangehecht. Voorts heeft de RDW de Voorzitter verzocht een voorlopige
voorziening te treffen.
Bij brief van 26 juni 2007 heeft een reactie ingediend.
Bij brief van 3 juli 2007 heeft de RDW een nadere reactie ingediend.
De Voorzitter heeft de zaak ter zitting aan de orde gesteld op 5 juli
2007. Partijen zijn daar, hoewel behoorlijk uitgenodigd, niet
verschenen.
2. Overwegingen
2.1. In dit geval kan nader onderzoek redelijkerwijs niet bijdragen
aan de beoordeling van de zaak en bestaat ook overigens geen beletsel
om met toepassing van artikel 8:86, eerste lid, van de Algemene wet
bestuursrecht onmiddellijk uitspraak te doen in de hoofdzaak.
2.2. Ingevolge artikel 62, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994
(hierna: de WVW 1994) kan de RDW aan een natuurlijke persoon of
rechtspersoon een erkenning verlenen, waardoor deze gerechtigd is
motorrijtuigen en aanhangwagens, waarvan hij de eigendom heeft
verkregen, in zijn bedrijfsvoorraad op te nemen.
Ingevolge het vierde lid kunnen bij ministeriële regeling
voorschriften worden vastgesteld die aan een erkenning worden
verbonden en kunnen met betrekking tot die voorschriften regels worden
vastgesteld.
Ingevolge artikel 64, eerste lid, voor zover thans van belang, zijn
met het toezicht op de naleving van de uit de erkenning voortvloeiende
verplichtingen belast de bij besluit van de RDW aangewezen ambtenaren.
Het toezicht omvat in ieder geval het periodiek controleren van de
bedrijfsvoorraad van degene aan wie de erkenning is verleend en van de
ter zake van die bedrijfsvoorraad door deze gevoerde administratie.
Ingevolge het derde lid, voor zover thans van belang, worden bij
ministeriële regeling nadere regels vastgesteld betreffende de wijze
waarop het toezicht wordt gehouden en de verplichting tot medewerking
daaraan van degene aan wie een erkenning is verleend.
Ingevolge artikel 65, tweede lid, aanhef en onder c, kan de RDW een
erkenning intrekken of wijzigen, indien degene aan wie de erkenning is
verleend in strijd handelt met een of meer andere uit de erkenning
voortvloeiende verplichtingen.
Ingevolge artikel 11, eerste lid, van de krachtens de desbetreffende
voormelde bepalingen vastgestelde Regeling erkenning bedrijfsvoorraad
(hierna: de Regeling), voor zover thans van belang, bestaat het
toezicht op het erkende bedrijf uit het uitvoeren van periodieke
controles door de daartoe bevoegde ambtenaren.
Ingevolge het tweede lid moeten de in het eerste lid bedoelde
ambtenaren desgevraagd behoorlijk in de gelegenheid worden gesteld te
onderzoeken of het erkende bedrijf aan de gestelde eisen en
voorschriften voldoet. Het erkende bedrijf dient inzage te geven in de
met betrekking tot de erkenning en bevoegdheden te voeren
administratie en het in artikel 6, tweede lid, onder f, bedoelde
kwaliteitshandboek. Tevens dient het op verzoek van bedoelde
ambtenaren de voertuigen die in de bedrijfsvoorraad zijn aangemeld
alsmede de daarbij behorende kentekenbewijzen en kentekenplaten te
tonen.
2.3. De voorzieningenrechter heeft overwogen dat de omstandigheid dat
de controle op 13 december 2006 niet heeft kunnen plaatsvinden niet in
overwegende mate aan kan worden toegerekend. Deze heeft
volgens de voorzieningenrechter voldoende aannemelijk gemaakt dat de
controleur zich zodanig heeft geuit, dat hij daaruit heeft mogen
opmaken dat de controleur in ieder geval ook de
handelaarskentekenplaten wilde controleren en dat, wanneer de platen
niet aanwezig zouden zijn, controle op dat moment niet zinvol zou
zijn. Onder deze omstandigheden kan volgens de
voorzieningenrechter niet worden tegengeworpen dat hij de controleur
niet behoorlijk in de gelegenheid heeft gesteld te onderzoeken of
diens bedrijf aan de gestelde eisen en voorschriften voldoet en berust
het besluit van 13 maart 2007, waarin dat wel gebeurt, daarom niet op
een draagkrachtige motivering.
2.4. De RDW klaagt dat, samengevat weergegeven, de
voorzieningenrechter aldus heeft miskend dat het toezicht niet
afhankelijk is van toestemming van de gecontroleerde en de beoogde
controle tevens betrekking had op de erkenning bedrijfsvoorraad.
2.5. Dat betoog slaagt. heeft op 31 oktober 2006 door
ondertekening van de Verklaring controle erkenning bedrijfsvoorraad
en/of handelaarskentekens en -kentekenbewijzen verklaard dat, nu hij
vanwege de wijze waarop het bedrijf wordt uitgeoefend niet altijd op
kantoortijden direct aan controle door de RDW medewerking kan
verlenen, en onderschrijft dat controle alleen zin heeft als die
relatief onaangekondigd plaatsvindt, "binnen vijftien minuten na een
telefonische aankondiging van de RDW op één van de opgegeven
telefoonnummers hijzelf of een door hem gemachtigde persoon de
bedrijfsvoorraad, de handelaarskentekens en de administratie kunnen
worden gecontroleerd op het bij de RDW bekende adres".
Niet is in geschil dat de bedrijvencontroleur op 13 december 2006 het
bedrijf van niet heeft kunnen bezoeken, hij de bij hem
bekende telefoonnummers heeft gebeld en daarbij bleek dat controle
binnen vijftien minuten niet mogelijk was. Evenmin is in geschil dat
de RDW de erkenning deswege krachtens artikel 11, tweede lid, van de
Regeling, gelezen in samenhang met artikel 64, eerste lid, en artikel
65, tweede lid, aanhef en onder c, van de WVW 1994, kon intrekken.
De voorzieningenrechter heeft ten onrechte overwogen dat
geen verwijt treft en de RDW daarom van die bevoegdheid geen gebruik
mocht maken. Dat , zoals deze stelt, in de
veronderstelling verkeerde dat de controleur ook de
handelaarskentekenplaten wilde zien en controle niet zinvol zou zijn,
omdat hij met deze kentekenplaten onderweg was en hij in samenspraak
met zijn echtgenote van de controle heeft afgezien, leidt niet tot dat
oordeel. Zelfs indien, in weerwil van wat de RDW daarover gemotiveerd
heeft gesteld, wordt aangenomen dat de controleur aan en
diens echtgenote te kennen heeft gegeven dat hij de kentekenplaten
wilde zien, blijft dat ervoor heeft gekozen de
controleur niet in de gelegenheid te stellen te onderzoeken of zijn
bedrijf aan de gestelde eisen en voorschriften voldoet, waartoe hij
verplicht was.
2.6. Het hoger beroep is gegrond. De aangevallen uitspraak dient te
worden vernietigd. Doende hetgeen de rechtbank zou behoren te doen,
zal de Afdeling het inleidende beroep ongegrond verklaren.
2.7. Gelet hierop, bestaat geen aanleiding voor het treffen van de
gevraagde voorziening.
2.8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing
De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State
Recht doende in naam der Koningin:
I. verklaart het hoger beroep gegrond;
II. vernietigt de uitspraak van de rechtbank Utrecht van 1 mei 2007,
voor zover die is gedaan in zaak no. SBR 07/723;
III. verklaart het bij de rechtbank in die zaak ingestelde beroep
ongegrond;
IV. wijst het verzoek af.
Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, als Voorzitter, in
tegenwoordigheid van mr. M.M. van der Smissen, ambtenaar van Staat.
w.g. Loeb w.g. Van der Smissen
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 17 juli 2007
419