Prikken uitdelen in Irak
02 mei 2007, Amman, Jordanië - In Irak zijn 8.000 mensen op pad om
kinderen in te enten tegen mazelen, de bof en rode hond. Door de
oorlog zijn veel Irakese kinderen nog nooit tegen deze ziektes ingeënt
en het risico bestaat dat er epidemieën uitbreken. De
vaccinatiemedewerkers doen hun werk soms met gevaar voor hun eigen
leven.
Elk kind tussen de een en vijf jaar wordt ingeënt. Foto: Unicef
Irak/2007
Elk kind tussen de een en vijf jaar wordt ingeënt. Foto: Unicef
Irak/2007
De inentingscampagne, die twee weken duurt en aanstaande zondag is
afgelopen, wordt geleid door het Irakese ministerie van gezondheid.
Het ministerie wordt daarbij geholpen door Unicef, de
Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) en de Europese Commissie.
Volgens Roger Wright, directeur van Unicef Irak, komt de campagne als
geroepen. "In Irak zijn een miljoen kinderen niet tegen mazelen
ingeënt. Dankzij de campagne zullen veel kinderlevens gespaard
blijven. We roepen de bevolking van Irak daarom op om de veiligheid
van de mensen die de kinderen inenten te garanderen."
Grote risico's
De inentingsmedewerkers zijn in het hele land op pad. "Ik doe dit werk
al vijftien jaar, maar ik heb nog niet eerder onder zulke
omstandigheden moeten werken," vertelt Fatima. Zij maakt deel uit van
een team dat elke dag kinderen bij de grens met Iran vaccineert. "We
hopen dat we ons werk kunnen blijven doen. Toen we in december hier
een vaccinatiecampagne probeerden uit te voeren, zei de politie dat
het te gevaarlijk was."
Deze baby kan na de mazelenprik weer een beetje lachen. Foto:
Unicef Irak/2007
Deze baby kan na de mazelenprik weer een beetje lachen. Foto: Unicef
Irak/2007
Fatima (niet haar echte naam) neemt grote risico's, net als al haar
andere collega's. "Ik ben de enige vrouw in een team met zes mannen,"
zegt ze. "Omdat ik een vrouw ben, wilden ze dat ik uit
veiligheidsoverwegingen in het gezondheidscentrum bleef. Natuurlijk,
daar ben ik ook veiliger dan buiten. Maar ik stond erop dat ik met hen
mee mocht."
Wantrouwen
In het gebied waar Fatima aan het werk is, verblijven veel mensen uit
andere delen van het land die hier naartoe zijn gevlucht. Ze
vertrouwen mensen die ze niet kennen vaak niet en ook Fatima en haar
collega's worden soms gewantrouwd. "We hebben gehoord dat
vaccinatiemedewerkers in andere provincies zijn ontvoerd of zelfs zijn
doodgeschoten. Je weet nooit wie er opendoet als je ergens aanklopt.
We hopen dat het een moeder is, zodat we aan haar kunnen vragen of ze
kleine kinderen heeft. Als dat het geval is, enten we de kinderen
gewoon op de deurdrempel in."
De vaccinatiemedewerkers hebben een kaart waarop ze aankruisen welk
huis ze hebben gehad en bij wie ze nog een keer langs moeten gaan. Ook
de deuren van de huizen krijgen een merkteken. Elke medewerker moet
dagelijks honderd kinderen inenten. Soms is het een kwestie van
volhouden en mensen van het belang van de vaccinaties overtuigen. "Je
moet doorzetten en niet bang zijn. Ik geloof dat wat ik doe van
cruciaal belang is voor de toekomst van Irak," zegt Fatima.