Nationale Ombudsman
Den Haag, 15 november 2005
Politie Haaglanden tekortgeschoten in optreden na aangifte
Het politiekorps Haaglanden had na de aangifte van mevrouw V. van een
poging tot doodslag door haar zoon K. direct moeten overgaan tot
aanhouding van K. Dit concludeert de Nationale ombudsman, dr. A.F.M.
Brenninkmeijer, in een vandaag uitgekomen onderzoek. De verloofde van
mevrouw V. diende een klacht bij hem in over de handelwijze van de
politie.
In april 2003 deed mevrouw V. aangifte van een poging tot doodslag dan
wel zware mishandeling door haar zoon K. De officier van justitie gaf
diezelfde dag toestemming om K. aan te houden. De aanhouding bleef
echter uit. Een maand later is mevrouw V. door haar zoon vermoord.
De verloofde van mevrouw V. heeft er bij de Nationale ombudsman over
geklaagd, dat de politie haar zoon K. niet meteen na de aangifte heeft
aangehouden. Volgens de korpsbeheerder had dit een aantal oorzaken. Zo
moest eerst meer bewijs tegen K. worden verzameld en moest een beter
beeld worden verkregen van de gemoedstoestand van K. vanwege mogelijk
gevaar voor hem, zijn omgeving of politieambtenaren. Ook was er
tijdens die dagen niet voldoende personele capaciteit.
De Nationale ombudsman oordeelt echter dat de politie niet had mogen
talmen met de aanhouding van K. Op grond van de richtlijnen voor de
politie ten aanzien van de opsporing van strafbare feiten en
huiselijk geweld had de politie meteen tot aanhouding moeten overgaan.
Bovendien hanteert de politie als vaste werkwijze dat bij een aangifte
van een ernstig delict waarbij de verblijfplaats van de verdachte
bekend is, altijd een onderzoek op dat adres moet worden gedaan. De
Nationale ombudsman merkt in zijn rapport op dat hem is gebleken dat
het verblijfsadres van K. bij de politie bekend was.
Ten onrechte niet actief opgespoord
Drie dagen na de aangifte van mevrouw V. heeft een medewerker van het
psycho-medisch centrum Parnassia de politie er telefonisch van op de
hoogte gesteld dat K. een direct gevaar voor zijn moeder zou zijn.
Volgens de ombudsman had ook dit bij de politie moeten leiden tot
directe actie. In plaats daarvan is de behandeling van de aangifte de
volgende dag overgedragen aan een rechercheur die volledig onbekend
was met de zaak. Deze heeft opnieuw telefonisch contact opgenomen met
de medewerker van Parnassia. Uit dit contact heeft de politie
vervolgens de conclusie getrokken, dat Parnassia het gevaar van K.
duidelijk nuanceerde. Daarop is besloten om K. niet meer actief op te
sporen.
Tijdens het onderzoek van de Nationale ombudsman hebben de medewerker
van Parnassia en de politie een geheel andere lezing gegeven van het
gesprek dat zij met elkaar hebben gehad. Los van deze verschillende
lezingen is de ombudsman van oordeel, dat het niet juist is dat de
politie uitsluitend op basis van de interpretatie van één
telefoongesprek een dermate ingrijpende beslissing heeft genomen als
het niet meer actief opsporen van K. Voorzover de interpretatie van
het gesprek door de rechercheur juist was, had de politie moeten
opmerken dat de opvatting van Parnassia wel bijzonder was veranderd.
Zo'n verandering was des te opvallender, omdat het niet gebruikelijk
is dat Parnassia op eigen initiatief telefonisch met de politie
contact zoekt om bezorgdheid te uiten. Ten slotte acht de ombudsman
het niet juist dat de politie eigenhandig heeft besloten om K. niet
meer actief op te sporen zonder de officier van justitie daarover in
kennis te stellen.
De Nationale ombudsman merkt op dat deze zaak een enorme impact heeft
gehad op alle betrokken partijen. In deze complexe situatie had
niemand kunnen voorzien dat mevrouw V. uiteindelijk door haar zoon zou
worden vermoord. Hij benadrukt dat, hoewel de politie in haar optreden
na de aangifte is tekortgeschoten, daarmee niet is gezegd dat de dood
van V. een direct gevolg hiervan is.
Noot voor de redactie,