ChristenUnie
Bijdrage debat Begroting Justitie Dinsdag 28 Oktober 2003 - 22:49
Alleen uitgesproken tekst geldt
André Rouvoet: De rechtsstaat is een groot goed, dat we hebben te
koesteren. Tegelijk is de rechtsstaat niet een statisch gegeven, een
gestold bezit, maar is zij voortdurend in ontwikkeling. Natuurlijk:
hoe fundamenteler de rechtsnorm, hoe dieper geworteld in het
collectieve rechtsbesef, des te meer zal hij bestand zijn tegen de
waan van de dag. Maar het valt niet te ontkennen dat er door de jaren
en decennia heen beweging zit in hoe we met elkaar aankijken tegen
zaken als rechtshandhaving, plaats en functie van het strafrecht, de
omvang van het instrumentarium en de balans tussen
overheidsinterventie en privacy. In vergelijking met de jaren 60 en 70
is er sprake van een zekere no-nonsense sfeer, waarin zaken die toen
vanzelfsprekend en onomstreden waren ter discussie worden gesteld en
heilige huisjes bij het grof vuil aangetroffen kunnen worden. We zijn
het vrijheid blijheid-denken wel voorbij en dat vinden we terug in het
beleid. Van het huishoudensdenken in het inkomensbeleid tot de
sluiting van tippelzones en van het terugdringen van de coffeeshop tot
het tegengaan van het kraken van bedrijfspanden. Dat zal ongetwijfeld
veel te maken hebben met de wisseling van generaties, maar bijv. ook
gewoon met de persoon van deze minister, die zich tot dusverre niet
als een door het provodom gestempelde exponent van de jaren 60 heeft
doen kennen. Hoe dan ook: in veel opzichten is mijn fractie bepaald
niet rouwig om de nieuwe wind die over het terrein van rechtsstaat en
strafrecht waait.
Tegelijk blijft het oppassen geblazen dat ons geen wezenlijke zaken
uit handen waaien. In dat verband word ik een beetje wantrouwig als er
ineens een nieuwe term als een bruikbare rechtsorde wordt
geïntroduceerd: dat is óf een open deur en dus betekenisloos óf een
legitimatie voor rigoureuze maatregelen. En ik schrik van de boodschap
van de nieuwe nota Rechtsstaat en rechtsorde, dat de overheid publieke
belangen zal behartigen als maatschappelijke instanties of de markt
daar niet toe in staat zijn. Laat ik als schot voor die boeg maar vast
zeggen dat de ChristenUnie niets voelt voor een geprivatiseerde
rechtsstaat met de overheid als bezemwagen Bij het behartigen van het
publieke belang en het bevorderen van het recht zijn efficiëntie en
kosteneffectiviteit niet de hoogste norm! Dat neemt niet weg dat ook
op het terrein van justitie de eigen verantwoordelijkheid van burgers
en organisaties sterker benadrukt kan worden, zoals ook al wel gebeurd
is (ouders betalen HALT-programmas e.d. voor hun kinderen).
Wat niet verandert, niet mag veranderen, is dat de justitie het
bevorderen van gerechtigheid, het verschaffen van recht bij
schendingen van de regels, en het beschermen van de veiligheid van de
burgers een kerntaak van de overheid is. Vrouwe Justitia heeft daar
haar handen vol aan. Want het recht wordt op straat gebogen. Er is
veel onrecht, wetsovertreding, onveiligheid en dreiging.
Nu is dit van alle tijden: vanaf de eerste ongehoorzaamheid van de
mens uit Genesis 3 is er niets nieuws onder de zon Wel kent iedere
tijd zn eigen typen onrecht. Voor onze tijd noem ik als vormen die mij
zorgen baren in het bijzonder de zware georganiseerde criminaliteit
(vuurwapengeweld, liquidaties), geweld/terreur/intimidatie/overlast op
straat, maar ook bijv. discriminatie en antisemitisme. Een specifiek
aspect van dit complex is het allochtone aandeel erin; daarover is ook
gisteren al gesproken. We raken hier onmiskenbaar aan het waarden en
normen-debat en dat is door het kabinet ook onderkend en tot
uitdrukking gebracht in extra geld voor zaken als jeugdbeleid,
veiligheid en integratie.
Nu heeft de overheid niet stil gezeten bij deze toename van geweld en
overlast: er zijn zeker de laatste jaren nieuwe instrumenten / regels
/ straffen bijgekomen, waarbij de privacy terrein moest prijsgeven ten
gunste van de rechtshandhaving. Denk aan preventief fouilleren,
cameratoezicht, DNA-onderzoek, de art. 140-aanpak, enz.
Dit alles heeft niet kunnen voorkomen dat we bij bepaalde veel
voorkomende overlast of asociaal gedrag met lege handen staan:
vervuiling en vernieling op straat, agressief of intimiderend gedrag
in de trein, voortdurend nachtelijk lawaai, overlast rond coffeeshops.
Denk ook aan de recente gebeurtenissen in
Amsterdam-Geuzenveld/Slotervaart. Het valt niet te ontkennen dat de
instrumenten van preventie én repressie maar al te vaak tekort
schieten, bijv. doordat de feiten niet ernstig genoeg zijn voor een
adequate strafrechtelijke reactie, of doordat uit vrees voor
represailles geen aangifte wordt gedaan. En zo kent menige gemeente zn
eigen groepje notoire probleemveroorzakers en overlastbezorgers, waar
iedereen zich groen en geel aan ergert, maar waar geen kruid tegen
gewassen lijkt te zijn.
Voor dit soort situaties van asociaal gedrag wil de ChristenUnie een
nieuw instrument introduceren, dat we de welluidende naam Doe
normaal-bevel hebben gegeven. Dat is een strafrechtelijke maatregel op
grond waarvan iemand gehouden is zich een bepaalde periode te
onthouden van bepaalde, precies omschreven gedragingen die kunnen
worden getypeerd als asociaal gedrag. Houdt hij zich niet aan de
bepalingen van het bevel, dan volgt vervangende hechtenis. In sommige
gevallen kan worden volstaan met een Ik doe normaal-contract, waarin
ook weer precies staat omschreven wat wel en wat niet mag en waar zijn
handtekening onderstaat; wie toch weer in de fout gaat riskeert een
Doe normaal-bevel.
Dit voorstel is ontleend aan de Britse ABC (acceptable behaviour
contract) en ASBO (anti-social behaviour order), waarmee zeer
positieve ervaringen zijn opgedaan. De minister en de collegas
beschikken inmiddels over een notitie, waarin ons voorstel nader is
uitgewerkt, met een complete proeve van een wetsvoorstel erbij. Graag
krijg ik een eerste reactie van de minister en hoor ik of hij bereid
is om de mogelijkheden tot introductie van zon instrument te
onderzoeken.
MdV, in telegramstijl een aantal andere onderwerpen.
Waarden en normen. De begroting heeft het in het kader van het waarden
en normendebat over handhaven, veiligheid en opvoeding. Ik zou zeggen
dat we die volgorde moeten omdraaien: t gaat eerst en vooral over
opvoeden en overdragen van waarden en normen, vervolgens over het
stellen van regels en als sluitstuk over de handhaving daarvan.
Hoe staat het overigens met de bijdrage van Justitie aan de invulling
van de zgn. immateriële paragraaf uit het Hoofdlijnenakkoord, m.n. wat
betreft twee onderwerpen: het geven van meer ruimte aan gemeenten in
het bordeelbeleid en de positie van gewetensbezwaarde ambtenaren van
de burgerlijke stand.
Porno. In het kader van het waarden en normen-debat wordt het de
hoogste tijd om eindelijk eens iets te doen aan het tegengaan van de
erotisering van de openbare ruimte. Zie de actie van de
ChristenUnie-jongeren. Er is een relevante bepaling beschikbaar, nl.
art. 250a Sr, die nu feitelijk een dode letter is. Wil de minister
reageren op de volgende suggesties:
· De strafbaarstelling van gewelddadige porno, met meldpunt
vergelijkbaar met meldpunt kinderporno voor de internetwereld.
· Bevorderen van het icra-label, een label dat (volgens mij) 1. schone
sites labelt en 2. voorkomt dat deze sites onterecht, omdat er een
filter aanstaat, ineens niet toegankelijk zijn. (contentfiltering)
· Double-opt in bij pornosites (dus eerst het scherm met pas op! Etc,
daarna naar keuze doorklikken of niet. Voorkomt overval.
· In samenhang: omslaghoesje (met voetjes?)
Vechtsporten. Er zijn aanwijzingen dat bij de excessen rond zinloos
geweld de afgelopen jaren vechtsporttechnieken zijn gebruikt, met name
door allochtonen. Nu zijn er vechtsporten en vechtsporten. Bestaat er
inzicht in om welke vechtsporten het gaat? Is er aanleiding hier nader
onderzoek naar te doen, bijv. naar registraties van clubhouders en hun
klanten?
Drugs. Drugsbeleid is in Nederland primair volksgezondheidbeleid. Uit
het recente plan van minister Donner om de coffeeshops alleen aan
Nederlanders te laten verkopen moet ik dan ook concluderen dat de
volksgezondheidsbelangen van de Nederlanders minder zwaar wegen dan
die van de Duitsers. Geen misverstand: ik ben er erg voor, maar
herinner me nog goed dat een aantal jaren geleden de burgemeesters van
de grenssteden hierom vroegen, maar van Justitie nul op het rekest
kregen omdat dit zou leiden tot discriminatie van buitenlanders!
Sluiting van coffeeshops heeft volgens mij (en de Duitse regering) dat
nadeel niet en is beduidend effectiever vanuit de optiek van
volksgezondheid én justitie.
En wat betreft XTC: adequate aanpak stuit op aarzelingen van Nederland
om samen te werken met China, in het licht van de rechtsordelijke
situatie daar. Dus geen informatieuitwisseling, anders krijgen
misdadigers daar misschien wel de doodstraf. Is daar nu echt geen mouw
aan te passen? Je kunt toch moeilijk stellen dat Nederland, door
info-uitwisseling, daartoe verantwoordelijk gesteld kan worden. Is
misschien nog een tussenweg mogelijk?
Reclassering. bezuinigingen ten stelligste afwijzen. Wellicht mag je
meer resultaten verwachten. Maar naast repressiviteit is ook preventie
en resocialisatie aan de orde! Bij veelplegers lijkt terzake eerder
sprake van afschrijving van de daders: langdurige opsluiting is het
eerste (en eigenlijk enige) doel, overigens strijdig ook met het
desbetreffende wetsvoorstel dat de maatregel tevens in het kader van
resocialisatie zet.
Wat betreft de subsidiëring van reïntegratie ex-gedetineerden is de
ChristenUnie echt van mening dat de minister mét de Kamer moet
erkennen dat het werk van organisaties als St. Exodus en St.
Ontmoeting, gelet op de gunstige effecten ervan op de recidive, wel
degelijk een justitiebelang vormt en derhalve vanuit m.n. de optiek
van preventie van recidive gesubsidieerd behoort te worden. Ik heb een
amendement daartoe meegetekend.
Gezinsvoogdij. Er moet meer kwaliteit komen bij minder geld en dus
tijd. Hoe moet dat? à extra geld van de motie-v. Nieuwenhoven (sept.
02) is alsnog geschrapt! (Amend. PvdA?)
---